آموزش ترجمه قرآن (جلد1) - برهانیان، عبدالحسین - الصفحة ٨٣
د: آنچه در آسمانها و زمين است از آن خداست، هر كه را بخواهد مىآمرزد و هر كه را بخواهد عذاب مىكند و خداوند آمرزنده و مهربان است.
٩- تَعْرِفُهُمْ بِسيماهُمْ لا يَسْأَلوُنَ النَّاسَ الْحافاً «١» (٢/ ٢٧٣)
الف: تو آنان را از چهرههايشان تشخيص مىدهى، (كه) از مردم به اصرار درخواست نمىكنند.
ب: شما، آنان (فقراء مؤمنين) را از چهرههايشان تشخيص مىدهيد كه از روى عزت نفس از مردم درخواست نكنند.
ج: آنان را (فقراء مؤمنين) را از چهرههايشان تشخيص بدهيد كه از روى عزت نفس از مردم چيزى درخواست نكنند.
د: الف و ج هر دو صحيح است.
١٠- انَّ فى ذلِكَ لَايَةً لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ (١٦/ ٦٧)
الف: همانا در آنها آياتى براى كسى كه تعقل مىكند هست.
ب: همانا در آن نشانهاى براى قومى كه تعقل مىكنند هست.
ج: در آنجا نشانههائى براى اقوامى كه تعقل دارند هست.
د: در آن نشانهاى براى كسى كه عقل را بكار مىاندازد هست.
تمرين ب: جاهاى خالى را با كلمات مناسب پر نمائيد.
١١- وَ داوُدَ وَ سُلَيمانَ اذْ يَحْكُمانِ فِى الْحَرْثِ «٢» (٢١/ ٧٨)
(ياد آور) داوود و سليمان را هنگامى كه در (مورد) كشتزارى الف: حكم كرد و حكم شد ب: حكم كردند ج: حكم مىكنند د: حكم مىكردند