آموزش ترجمه قرآن (جلد1) - برهانیان، عبدالحسین - الصفحة ١٧٤
كلمات اصلى مرفوعات در درس پيش ياد گرفتيد كه علائم اصلى رفع «١» عبارتند از (-)، يعنى فاعل و آنچه در اين درس مورد نظر قرار مىگيرد، علّت مرفوع شدن انواع مرفوعات مىباشد. يك قاعده كلّى مىگويد: «كُلُّ فاعِلٍ مَرْفُوعٌ وَ ما يُلْحَقُ بِهِ» يعنى فاعل و آنچه از ملحقات فاعل محسوب مىشود مرفوع مىباشد. بعضى از ملحقات فاعل عبارتند از: نايب فاعل، مبتدا، خبر.
آموزش ترجمه قرآن (جلد١) ١٨٣ تمرين منزل ص : ١٧٩ - فاعل: اسمى است كه انجام فعل معلوم به او نسبت داده مىشود. مانند: اللَّهُ يَبُسُطُ الرِّزْقَ (٦٢/ ٢٩)
- نايب فاعل: اسمى است كه در جمله معلوم نقش مفعول را دارا بوده و در جمله فعل مجهول بهجاى فاعل مىنشيند. مانند: فعل معلومضَرَبَ فاعلعَلِىٌّ مفعولحَسَناً- فعل مجهولضُرِبَ مفعولحَسَنٌ نايب فاعل مىتواند اسم يا ضمير (بارز- مستتر) باشند.
- مبتدا: اسم مرفوعى است كه خبرى را به آن نسبت مىدهيم و در ابتداى جمله اسميه «٢» مىآيد.