١٤- خداوند مى‌خواهد بار شما را سبك كند و آدمى ناتوان آفريده شده است.
يُريدُ اللَّهُ انْ يُخَفِّفَّ عَنْكُمْ وَ خُلِقَ ... ضَعيفاً (٤/ ٢٨) الف: الْانْسانَ ب: الْانْسانُ ج: الْانْسانٌ د: الْانْسانٍ‌ ١٥- و همانا پاداش آخرت بهتر است براى كسانى كه ايمان آوردند و تقوى ورزيدند.
وَ الْاخِرَةِ خَيْرٌ لِلَّذينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ (١٢/ ٥٧)
الف: لَاجْرٌ ب: لَاجْرِ ج: لَاجْرُ د: لَاجْرَ تمرين ج: با توجه به نقش كلمه مورد نظر معين كنيد كدام ترجمه با آيه مطابقت دارد.
١٦- فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ الَّيْلُ رَاى كَوْكَباً قالَ هذا رَبى (٦/ ٧٦)
الف: هنگامى كه شب او را فرا گرفت ستاره‌اى ديد و گفت: اين پرودگار من است.
ب: هنگامى كه شب را گرفت ستاره‌اى ديد و گفت: هان اين خداى من است.
ج: هنگامى كه شب است، آن (ستاره‌اى) را خواهى ديد كه همانا او گفت خداى من است.
د: هنگامى كه شب بود، ستاره‌اى را ديد و گفت: اين خداى من است.
١٧- وَ ابُونا شَيْخٌ كَبيرٌ (٢٨/ ٢٣)
الف: پدرانمان را پير بزرگ دانستند.
ب: پدر ما پير مردى بزرگ است.
ج: پدرانمان را بزرگ داشتند.
د: پدرانمان شخص پير را بزرگ مى‌دارند.
١٨- وَ هذا ذِكْرٌ مُبارَكٌ انْزَلْناهُ افَانْتُمْ لَهُ مُنْكِرُونَ (٢١/ ٥٠)
الف: و قرآن يادآور بركت مى‌باشد (كه) آن را فرستاديم، آيا آن را انكار مى‌كنيد؟
ب: و اين يادآورى، با بركت مى‌شود (كه) ما آن را فرستاديم، آيا آن را منكر هستيد؟
ج: و اين يادآورى (قرآن) مباركى است (كه) ما آن را فرستاديم، آيا آن را منكر هستيد؟
د: و اين قرآن مبارك است آيا شما آن را انكار مى‌كرديد؟