الف: تميز است. ب: حال مى‌باشد.
ج: مفعول‌به است. د: نايب فاعل است.
٦- انى رَايْتُ احَدَعَشَرَ كَوْكَباً (١٢/ ٤)
همانا من در خواب يازده ستاره ديدم.
الف: تميز است. ب: تميز عدد است.
ج: حال است. د: مبتدا مى‌باشد.
٧- لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ حَتىَّ تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ (٣/ ٩٢)
هرگز به (مقام) نيكوكارى نخواهيد رسيد مگر از آنچه دوست مى‌داريد انفاق كنيد.
الف: مفعول است. ب: مبتدا است.
ج: نايب فاعل است. د: خبر است.
٨- انَّ يَوْماً عِنْدَ رَبِّكَ كَالْفِ سَنَةٍ مِمّا تَعُدُّونَ (٢٢/ ٤٧)
يك روز نزد خدا مانند هزار سال است كه شما محاسبه مى‌كنيد.
الف: تميز عدد است. ب: حال مى‌باشد.
ج: معفول‌به است. د: نايب فاعل مى‌باشد.
٩- وَ لَقَدْ ارْسَلْنا الى‌ ثَمُودَ اخاهُمْ صالِحاً (٢٧/ ٤٥)
همانا بسوى (قوم) ثمود برادرشان حضرت صالح را فرستاديم.
الف: مبتدا مى‌باشد. ب: خبراست.
ج: مفعول‌به است. د: حال مى‌باشد.
آموزش ترجمه قرآن (جلد١) ٢٠٣ تمرين منزل ص : ٢٠٣ ١٠- انَّا ارْسَلْناكَ بِالْحَقِّ بَشيراً وَ نَذيراً (٣٥/ ٢٤)
همانا ما ترا به حق مژده دهنده و بيم دهنده فرستاديم.
الف: حال مى‌باشد. ب: مفعول مى‌باشد.
ج: اسم فاعل است. د: صفت مى‌باشد.