آموزش ترجمه قرآن (جلد1) - برهانیان، عبدالحسین - الصفحة ٨٨
كلمات اصلى ريشه لغت معنا تعداد ريشه لغت معنا تعداد اصلى اصلى ا ك ل تَأْكُلُ مىخورى ٤٢ ش ك ريَشْكُرُ شكر مىكند ٢٥ ا م ريَأْمُرُ امر مىكند ٢٤ ع ب د تَعْبُدُونَ عبادت مىكنيد ٤٣ خ ر ج يَخْرُجُ خارج مىشود ٣٠ ن ظ رتَنْظُرُونَ مىنگريد ٢٨ فعل مضارع (٢)
فعل مضارع از صيغه ٧- ١٢ (شش صيغه مخاطب) با حرف «تاء» آغاز مىشود.
٧- ت+ علم- تَعْلَمُ تو (يك مرد) مىدانى.
٨- ت+ علم+ انِ- تَعْلَمانِ شما (دو نفر) مىدانيد.
٩- ت+ علم+ وُنَ- تَعْلَمُونَ شما (مردان) مىدانيد.
١٠- ت+ علم+ ين- تَعْلَمينَ تو (يك زن) مىدانى.
١١- ت+ علم+ انِ- تَعْلَمانِ شما (دو نفر) مىدانيد.
١٢- ت+ علم+ نَ- تَعْلَمْنَ شما (زنان) مىدانيد.
دو صيغه متكلم (گوينده) نيز بدين شرح است:
١٣- ا+ علم- اعْلَمُ (گوينده مفرد) مىدانم.
١٤- نَ+ علم- نَعْلَمُ (گوينده جمع) مىدانيم.
فعل مضارع مرفوع است وعلامت رفع آن «ضمه» يا «نون» عوض از رفع (ضمّه)، در آخر فعل مىباشد.