آموزش ترجمه قرآن (جلد1) - برهانیان، عبدالحسین - الصفحة ١٩٢
تمرين منزل تمرين الف: دلايل نصب كلمههاى مورد نظر را معين نماييد.
١- فَاماتَهُ اللَّهُ مِائَةَ عامٍ «١» ثُمَّ بَعَثَهُ (٢/ ٢٥٩)
پس خداوند او را صد سال ميراند و سپس او را زنده كرد.
الف: مفعولبه است. ب: حال است.
ج: فاعل است. د: تميز است. (تميزاز صد به بالا)
٢- وَ رَجَعَ مُوسى الى قَوْمِهِ غَضْبانَ اسِفاً (٧/ ١٥٠)
موسى (ع) در حالى كه خشمگين و غمناك بود بسوى قومش بازگشت.
الف: حال مىباشند ب: مفعولند.
ج: نايب فاعلند. د: تميز عدد هستند.
٣- يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفاً وَ طَمَعاً (٣٢/ ١٦)
و پروردگار خود را با بيم و اميد مىخوانند.
الف: مفعول هستند. ب: تميز عدد هستند.
ج: حال هستند. د: هر دو نايب فاعلند.
٤- فَلَبِثَ فيهِمْ الْفَ سَنَةٍ «٢» الَّا خَمْسينَ عاماً (٢٩/ ١٤)
پس ميان آنان هزار سال، پنجاه سال كم بماند.
الف: تميز است (تميز از صد به بالا) ب: حال مىباشد.
ج: مبتدا است. د: مفعول است.
٥- وَاوْحَيْنا الَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْراتِ (٢١/ ٧٣)
به آنان انجام كارهاى خير را وحى نموديم.