الف: در هر سه آيه اسم است.
ب: در هر سه آيه فعل است.
ج: در ٢ آيه اول اسم و در آيه آخر فعل است.
د: در دو مورد اول فعلى و آيه آخر اسم است.
٤- كلمه «نفس» در آيات زير معرفه است يا نكره؟
كُلُّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ رَهينَةٌ (٧٤/ ٣٨) كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ (٢١/ ٣٥) لا نُكَلِّفُ نَفْساً الَّا وُسْعَها (٦/ ١٥٢)
الف: هر سه نكره مى‌باشند زيرا كه تنوين‌دار هستند.
ب: هر سه معرفه مى‌باشند.
ج: دو تاى اول نكره و سومى معرفه مى‌باشد.
د: دو تاى آخر معرفه و اولى نكره مى‌باشد.
٥- كلمه «الصَّلوة» در آيه‌هاى زير معرفه است يا نكره؟
انَّ الصَّلاةَ كانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنينَ كِتاباً مَوْقُوتاً (٤/ ١٠٣) وَاسْتَعينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّها لَكَبيرَةٌ الَّا عَلَى الْخاشِعينَ (٢/ ٤٥) فَوَيْلٌ لِلْمُصَلّينَ الَّذينَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ (١٠٧/ ٥)
الف: دو تاى اول معرفه است چو الف و لام دارند و سومى نكره چرا كه الف و لام ندارد.
ب: دو تاى اول نكره است چون الف و لام آنها زيادى است و سومى معرفه است چون به ضمير اضافه شده است.
ج: دو تاى اول و سوم معرفه است زيرا اولى الف و لام دارد و دومى به ضمير اضافه شده است و دومى نكره زير الف و لام آن زيادى است.
د: هر سه معرفه هستند، دو تاى اول معرف به (ال) و سومى اضافه به ضمير معرفه شده است.