١٠- وَ تِلْكَ الْامْثالُ نَضْرِبُها لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ (٥٩/ ٢١)
تمرين ج: جاهاى خالى را با كلمات مناسب پر كنيد.
١١- وَ اذا فَعَلُوا فاحِشَةً قالُوا وَجَدْنا عَلَيْها اباءَنا (٧/ ٢٨)
و هر گاه عمل زشتى مى‌گويند: پدران خود را بر آن (عمل)
١٢- وَجَدْتُها وَ قَوْمَها يَسْجُدُونَ لِلشَّمْسِ (٢٧/ ٢٤)
او و قومش را كه براى خورشيد ١٣- ما عَلَيْكَ مِنْ حِسابِهِمْ مِنْ شَىْ‌ءٍ وَ ما مِنْ حِسابِكَ عَلَيْهِمْ مِنْ شَىْ‌ءٍ (٦/ ٥٢)
چيزى بر (عهده) تو نيست و از بر (عهده) آنان چيزى نيست.
١٤- وَ لا تَكُونُوا كَالَّذينَ قالُوا سَمِعْنا وَ هُمْ لايَسْمَعُونَ (٨/ ٢١)
مانند كسانى كه گفتند:
در حالى كه آنان ، نباشيد.
١٥- اكَفَرْتَ بِالَّذى‌ خَلَقَكَ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ مِنْ نُطفَةٍ ثُمَّ سَوَّيكَ رَجُلًا (١٨/ ٣٧)
آيا به كسى كه ترا از خاك سپس از نطفه و ترا مردى (راست قامت) قرار داد ١٦- انَّ اللَّهَ لايَغْفِرُ انْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ مادُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ (٤/ ١١٦)
همانا خداوند كه به او شرك ورزيده شود. و جز آن (هر گناهى) را براى هر كس كه بخواهد ١٧- قُلْ انَّ اللَّهَ لا يَأْمُرُ بِالْفَحْشاءِ (٧/ ٢٨)
همانا خداوند به زشتى ١٨- انَّا خَلَقْنَا الْانْسانَ مِنْ نُطْفَةٍ امْشاجٍ نَبْتَليهِ وَ جَعَلْناهُ سَميعاً بَصيراً (٧٦/ ٢)
همانا ما انسان را از نطفه‌اى مختلط ، او را آزمايش مى‌كنيم و او را شنوا و بينا