آموزش ترجمه قرآن (جلد1)
 
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص

آموزش ترجمه قرآن (جلد1) - برهانیان، عبدالحسین - الصفحة ٨١

تمرين منزل‌ الف: ترجمه صحيح را علامت بزنيد.
١- وَاللَّهُ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ (٢/ ٢١٢)
الف: خداوند هر كس را بدون حساب روزى داد.
ب: و خداوند هركس را بخواهد بدون حساب روزى مى‌دهد.
ج: خداوند همه را روزى داده بود.
د: خداوند روزى هر شخص را مى‌دهد بشرط آنكه خودش بخواهد.
٢- لكِنْ يُدْخِلُ «١» مَنْ يَشاءُ فى‌ رَحْمَتِهِ (٤٢/ ٨)
الف: ليكن هر كه را بخواهد در رحمتش (رحمت خدا) داخل مى‌شود.
ب: هر كس را بخواهند در رحمت خود وارد مى‌كنند.
ج: هر كس را خدا خواست در رحمت خويش داخل كرد.
د: امّا هر كه را (خدا) بخواهد در رحمتش داخل مى‌كند.
٣- انَّ فى‌ ذلِكَ لاياتٍ لِقَوْمٍ يَسْمَعُونَ (١٠/ ٦٧)
الف: بدرستى كه در آن نشانه‌هايى است براى قومى كه تعقل كنند.
ب: همانا در آن نشانه‌هايى است براى گروهى كه مى‌شنوند.
ج: همانا در آن نشانه‌هايى است از آيات الهى براى هر قومى.
د: الف و ب هر دو صحيح است.
٤- لاحُجَّةَ بَيْنَنا وَبَيْنَكُمُ اللَّهُ يَجْمَعُ بَيْنَنا (٤٢/ ١٥)
الف: خداوند با دليل روشنى بين ما و شما (براى حكم به حق) جمع كرد.
ب: بين ما و شما محاجه‌اى «٢» نيست و خداوند (براى حكم به حق) بين ما جمع مى‌كند.
ج: الف و ب هر دو صحيح است.
د: بين ما و شما حجتى نيست و تجمع ما در پيشگاه خدا خواهد بود.