آموزش ترجمه قرآن (جلد1)
 
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص

آموزش ترجمه قرآن (جلد1) - برهانیان، عبدالحسین - الصفحة ٧٢

١٣- فَوَجَدا عَبْداً مِنْ عِبادِنا (١٨/ ٦٥)
پس بنده‌اى از بندگان ما را.
الف: يافتيد (شما مردان) ب: يافتند (زنان)
ج: يافت (مرد) د: يافتند (آن دو مرد)
١٤- ما خَلَقْتُ الْجِّنَّ و الْانْسَ الَّا لِيَعْبُدُونِ «١» (٥١/ ٥٦)
جن و انسان را مگر براى اينكه مرا عبادت كنند.
الف: آفريدم ب: نيافريد (مرد)
ج: نيافريدند (مردان) د: نيافريدم‌ ١٥- وَاذْكُرْ رَبَّكَ اذا نَسيتَ (١٨/ ٢٤)
پروردگارت را يادآور هرگاه كه الف: فراموش كردند ب: فراموش كرد ج: فراموش مى‌كنى د: فراموش مى‌كند تمرين د: ترجمه با كداميك از آيات مطابق است.
١٦- اى داوود، ما ترا جانشين (خليفه) در زمين قرار داديم.
الف: ثُمَّ جَعَلْناكُمْ خَلائِفَ فِى الْارْضِ (١٠/ ١٤)
ب: وَ جَعَلْناها آيَةً لِلْعالَمينَ (٢٩/ ١٥)
ج: يا داوُودُ انَّا جَعَلْناكَ خَليفَةً فِى الْارْضِ (٣٨/ ٢٦)
د: وَ جَعَلْنا بَعْضَكُمْ لِبَعْضٍ فِتْنَةً (٢٥/ ٢٠)
١٧- آسمان و زمين و آنچه بين آن دو است را باطل خلق نكرديم.
الف: ما خَلَقْنَاالسَّمواتِ والْارْضَ و ما بَيْنَهُما الَّا بَالْحَقِّ (١٥/ ٨٥)
ب: وَ ما خَلَقْنَا السَّماءَ وَ الْارْضَ وَ ما بَينَهُما باطِلًا (٣٨/ ٢٧)