آموزش ترجمه قرآن (جلد1) - برهانیان، عبدالحسین - الصفحة ٧١
ج: آنان و قومشان را يافتم كه براى ماه و خورشيد سجده مىكردند.
د: يافتم او را و قوم او را كه براى خورشيد سجده مىكردند.
١٠- كَفَرُوا باياتِ اللَّهِ فَاخَذَهُمُ «١» اللَّهُ بِذُنُوبِهِمْ (٨/ ٥٢)
الف: به نشانههاى الهى كافر مىشوند پس خداوند به گناهانشان آنان را عذاب كرد.
ب: به نشانههاى الهى كافر مىشود پس خداوند به گناهانش او را عذاب كرد.
ج: به نشانههاى خداوند كافر شدند پس خداوند به گناهانشان آنان را عذاب كرد.
د: به نشانههاى حقتعالى كافر شد پس خداوند او را مجازات نمود.
تمرين ج: جاهاى خالى را با كلمات مناسب پر كنيد.
١١- وَالَّذينَ اذا فَعَلُوا فاحِشَةً «٢» اوْ ظَلَمُوا انْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ (٣/ ١٣٥)
كسانى كه هرگاه عمل زشتى انجام مىدهند يا به خودشان ، خدا را الف: ستم كرد، ياد كند ب: ستم كردند، ياد كنند ج: ستم كردند، ياد كنند د: ستم مىكنند (جمع زنان)، ياد مىكنند (جمع زنان)
١٢- فَانْ كانَ لَهُنَّ وَلَدٌ فَلَكُمُ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْنَ. «٣» (٤/ ١٢)
پس اگر براى زنان فرزندى باشد، براى شما ربع (١٤) از ميراثى است (كه)
الف: واگذاشتند (جمع مردان)
ب: واگذاشتيد (شما مردان)
ج: واگذاشتند (زنان)
د: واگذاشت (يك مرد)