٣- وَ لَمَّا جاءَ امْرُنا نَجَّيْنا هُوداً وَالَّذينَ آمَنُوا مَعَهُ (١١/ ٥٨)
هنگامى كه فرمان ما آمد هود (ع) و كسانى را كه همراه او ايمان آورده بودند را نجات داديم.
الف: فاعل است. ب: مبتدا است.
ج: خبر است. د: نايب فاعل است.
٤- هذا صِراطٌ مُسْتَقيمٌ (٤٣/ ٦١)
اين راه (راست) مستقيم است.
الف: فاعل است ب: نايب فاعل است.
ج: خبر «هذا» مى‌باشد. د: مبتدا مى‌باشد.
٥- خُلِقَ الْانْسانُ ضَعيفاً (٤/ ٢٨)
انسان ضعيف آفريده شده است.
الف: نايب فاعل است. ب: فاعل است.
ج: خبر مى‌باشد. د: مبتدا مى‌باشد.
٦- فَاذا جاءَ اجَلُهُمْ لا يَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا يَسْتَقْدِمُونَ (٧/ ٣٤)
هر گاه اجلشان بيايد، يك ساعت (لحظه) عقب و جلو نمى‌افتد.
الف: نايب فاعل است. ب: فاعل است.
ج: مبتدا يا خبر است. د: اصلًا مرفوع نيست.
٧- فَسَجَدَ الْمَلائِكَةُ كُلُّهُمْ اجْمَعُونَ (١٥/ ٣٠)
فرشتگان همگى با هم سجده كردند.
الف: فاعل است ب: مفعول مى‌باشد.
ج: نايب فاعل است. د: خبراست.
٨- نِساؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ (٢/ ٢٢٣)
الف: مبتدا است. ب: خبر است.
ج: فاعل است. د: نايب فاعل است.