آموزش ترجمه قرآن (جلد1) - برهانیان، عبدالحسین - الصفحة ١٤١
ج: اى زكريا بشارت ترا كه جوانى همنام يحيى به تو عطا شد.
د: اى زكريا ما به تو غلامى داديم كه همنام او پيش از اين نبوده است.
٥- لا جُناحَ عَلَيْكُمْ انْ طَلَّقْتُمُ النِّساءَ ما لَمْ تَمَسُّوهُنَّ (٢/ ٢٣٦)
الف: بر شما گناهى نيست اگر زنان خود را طلاق دهيد مادامى كه آنان را لمس نكردهايد (با آنان هم بستر نشدهايد).
ب: بر شما گناهى نيست اگر زنان خود را طلاق دهيد و لمس نكنيد.
ج: بر شما گناهى نيست اگر مباشرت با زنان خود كنيد و طلاق دهيد.
د: بر شما گناهى نيست هرگاه با زنان خود قبل از طلاق دادن مباشرت كنيد.
٦- فَلَمَّا جاءَهُمْ نَذيرٌ ما زادَهُمْ الَّا نُفُوراً (٣٥/ ٤٢)
الف: چون انذار كنندهاى (پيامبرى) براى آنان آمد، جز نفرت و فرار (از حق) ايشان را نبود.
ب: چون انذار كنندهاى براى آنان آمد، جز نفرت و فرار (از حق) ايشان را نمىافزايد.
ج: چون انذار كنندهاى براى آنان آمد، جز نفرت و فرار (از حق) ايشان را نگرفت.
د: چون انذار كنندهاى براى آنان آمد، جز نفرت و فرار (از حق) ايشان را نيفزود.
٧- لَوْ خَرَجُوا فيكُمْ ما زادُوكُمْ الَّا خَبَالًا «١» (٩/ ٤٧)
الف: اگر با شما (براى جهاد) خارج مىشدند، به شما نقصان مىافزودند.
ب: اگر با شما (براى جهاد) خارج مىشدند، به شما مىافزودند نقصان.
ج: اگر با شما (براى جهاد) خارج مىشدند، جز فساد و تباهى، بر شما نمىافزودند.
د: اگر با شما (براى جهاد) خارج مىشدند شما را هلاك مىكردند.
٨- وَ قُلِ الْحَمْدُلِلَّهِ الَّذى لَمْ يَتَّخِذْ وَلَداً وَلَمْ يَكُنْ لَهُ شَريكٌ فِى الْمُلْكِ (١٧/ ١١١)
الف: بگو: خداى را سپاس كه او فرزندى ندارد و شريكى نيز در سلطنت ندارد.
ب: بگو: ستايش مخصوص خدايى است كه فرزندى نگرفت و براى او در سلطنت و ملك شريكى نيست.