آموزش ترجمه قرآن (جلد1) - برهانیان، عبدالحسین - الصفحة ١٣٦

ب: آيا ندانستد كه همانا خداوند از بندگانش توبه را قبول مى‌كند؟
ج: آيا ندانستند كه همانا خداوند از بندگانش توبه را پذيرفته است؟
د: آيا نمى‌دانند كه خداوند تعالى از بندگانش توبه‌پذير است؟
٣- يا زَكَرِيَّا انَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلامٍ اسْمُهُ يَحْيى‌ لَمْ نَجْعَلْ لَهُ مِنْ قَبْلُ سَمِيّاً (١٩/ ٧)
الف: اى زكريّا، ما تو را به پسرى بشارت مى‌دهيم كه نامش يحيى است و برايش همنام و همانند قرار نمى‌دهيم.
ب: اى زكريّا، ما تو را به پسرى بشارت مى‌دهيم كه نامش يحيى است و از قبل برايش همنام و همانندى قرار نداديم.
ج: اى زكريّا، ما تو را به پسرى بشارت مى‌دهيم كه نامش يحيى است و برايش همانند و همنام نيست.
د: ا آموزش ترجمه قرآن (جلد١) ١٤٧ درس دوازدهم‌ ى زكريا، ما تو را به پسرت بشارت مى‌دهيم كه نامش يحيى است و برايش همانند نيست.
٤- الَّذينَ كَذَّبُوا شُعَيْباً كَانْ لَمْ يَغْنَواْ «١» فيها (٧/ ٩١)
الف: كسانى كه شعيب (ع) را تكذيب كردند گويى در آن ديار اقامت نداشتند.
ب: كسانى كه شعيب را تكذيب كردند گويى هلاك شدند.
ج: كسانى كه شعيب را تكذيب كردند گويى دشمن را هلاك كردند.
د: كسانى كه شعيب را تكذيب كردند همگى رفتند.
٥- قالُوا تَاللَّهِ لَقَدْ عَلِمْتُمْ ما جِئْنا لِنُفْسِدَ فِى الْارْضِ وَ ما كُنَّا «٢» سارِقينَ (١٢/ ٧٣)
برادران يوسف گفتند؛ الف: شما به يقين دانستيد كه ما براى فساد در زمين نيامديم و ما دزد نيستيم.
ب: قسم به خدا شما مى‌دانيد كه ما فاسد نيستيم و سارق هم نيستيم.