براى ساختن امر غايب (شش صيغه اول غايب و دو صيغه متكلم) به گونه زير عمل مى‌كنيم:
حرف لام (لِ-)+ فعل مضارع+ مجزوم «١» ساختن فعل: امر غايب؛ مثال:
لِيَضْرِبْ [ (آن مرد) بايد بزند] لِتَضْرِبْ [ (آن زن) بايد بزند] لِيَضْرِبا [ (آن دو مرد) بايد بزنند] لِتَضْرِبا [ (آن دو زن) بايد بزنند] لِيَضْرِبُوا [ (آن مردان) بايد بزنند] لِتَضْرِبْنَ [ (آن زنان) بايد بزنند] لِاضْرِبْ [ (من) بايد بزنم‌] لِنَضْرِبْ [ (ما) بايد بزنيم‌] استعمال صيغه‌هاى مغايب در قرآن كم است فقط به دو نمونه اكتفا مى‌كنيم:
يا ايُّهَاالَّذينَ آمَنُوا لِيَسْتَأذِنَكُمُ الَّذينَ مَلَكَت ايْمانُكُمْ (٢٤/ ٥٨) وَاذا بَلَغَ الْاطْفالُ مِنْكُمُ الْحُلُمَ فَلْيَسْتَأْذِنُوا (٢٤/ ٥٩)
تمرين كلاس‌ تمرين الف: ترجمه مناسب را علامت بزنيد.
١- وَاذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ (٢/ ٢٣١)
الف: بياد آوريد نعمتهاى او را.
ب: بياد بياورند نعمتهاى خداوند را بر خودشان.
ج: بياد آوريد نعمت خداوند را بر خودتان.
د: بياد آور نعمت خداوند را بر خودت.
٢- وَالْامْرُ الَيْكِ فَانْظُرى ماذا تَأْمُرينَ (٢٧/ ٣٣)
الف: كار به دست توست بنگر (تو اى زن) كه چه فرمان مى‌دهى.
ب: كار به دست توست بنگر (اى مرد) كه چه فرمان مى‌دهى.
ج: كار به دست توست بايد بنگرد كه چه فرمان مى‌دهد.
د: كار به دست آنهاست بايد بنگرند كه چه فرمان مى‌دهند.