٦- فعل‌مضارع بر حال وآينده دلالت دارد. اگر «س و سوف» در اول آن وارد كنيم معنايش مختص به زمان آينده و اگر لام مفتوح بر اول آن بياوريم، مختص زمان حال مى‌شود.
لَيَذْهَبُ: الان مى‌رود؛ سَيَذْهَبُ: مى‌رود (آينده نزديك) سَوْفَ يَذْهَبُ: خواهد-- رفت (آينده‌دور). فعل مضارع مرفوع است اما اگر حروفى مانند انْ و لَنْ بر سر آن بيايد منصوب مى‌شود و ضمه آن حذف شده و به جاى آن فتحه آورده مى‌شود:
انْ+ مضارع----" كه"،" اينكه"+ مضارع التزامى، مثال: انْ يَضْرِبَ: كه، اينكه بزند.
لَنْ+ مضارع---- هرگز+ مضارع منفى، مثال: لَنْ اذْهَبَ: هرگز نمى‌روم.
تمرين كلاس‌ تمرين الف: باتوجه به ترجمه صحيح جاهاى خالى را پر كنيد ١- او كسى است كه آسمانها و زمين را آفريد.
الَّذى‌ السَّمواتِ وَ الْارْضَ (٥٧/ ٤)
٢- خداوند مى‌داند و شما نمى‌دانيد.
اللَّهُ وَ لاتَعْلَمُونَ (٢٤/ ١٩)
٣- ما از رگ گردن به او نزديكتريم.
اقْرَبُ الَيْهِ حَبْلِ الْوَريدِ (٥٠/ ١٦)
٤- اى عيسى، پسر مريم، نعمتم را بر خودت، يادآور.
يا عيسى‌ اذْكُرْ نِعْمَتى‌ (٥/ ١١٠)
٥- گفتيم: «به اين قريه (شهر) داخل شويد».
ادْخُلُوا الْقَرْيَةَ (٢/ ٥٨)
٦- خداوند كسى است كه شما را خلق كرد و سپس روزيتان بخشيد.
اللَّهُ الَّذى‌ ثُمَّ (٣٠/ ٤٠)