آموزش ترجمه قرآن (جلد1) - برهانیان، عبدالحسین - الصفحة ١٠٠
٢- ضمائر متصل مرفوع همان ضمايرى است كه به افعال، متصّل مىشوند. «١» اين ضمائر در چهارده صيغه فعل ماضى معلوم به صورت زير است:
ضَرَبَ ضمير" هو" مستتر است مغايب (غايب) ضَرَبا ضمير" الف" ظاهر است ضَرَبُوا ضمير" واو" ظاهر است.
ضربت ضمير" هى" مستتر است.
ضَرَبَتْ علامت" تْ" علامت تأنيث است.
ضَرَبَتا ضمير" تا" علامت تثنيه است.
ضَرَبْنَ ضمير" نَ" علامت جمع زنان است.
ضَرَبْتَ ضمير" تَ" علامت مفرد مذكر مخاطب است.
مخاطب (حاضر) ضَرَبْتُما ضمير" تُما" علامت تثنيه مذكر مخاطب است.
ضَرَبْتُمْ ضمير" تُمْ" علامت جمع مذكر مخاطب است.
ضَرَبْتِ ضمير" تِ" علامت مفرد مؤنثمخاطباست.
ضَرَبْتُما ضمير" تُما" علامت تثنيهمؤنث مخاطب است.
ضَرَبْتُنَّ ضمير" تنَّ" علامت جمعمؤنثمخاطب است.
متكلم (گوينده) ضَرَبْتُ ضمير" تُ" علامت متكلم وحده است.
ضَرَبْنا ضمير" نا" علامت متكلم مع الغير است.
در فعل مضارع معلوم ضمائر مرفوع عبارتند از:
فعل ضمير يَضْرِبُ هو يَضْرِبانِ الف