مبانى علم سياست - جمالی، حسین - الصفحة ٩٣
ه- حق و باطل طبقهبندى رژيمهاى سياسى از ديد اعتقادى و دينى، حائز اهميت مىباشد. دونوع طبقه بندى ذيل با تكيه بر ملاكهاى و معيارهاى مبتنى برا رزشهاى توحيدى، ارائه مىگردد.
١- حكومت اللّه و حكومت طاغوت:
حكومت اللّه، حكومتى است كه اهل ايمان در آن حاكميّت داشته و به اجراى قوانين و مقررات الهى اقدام مىكنند. حكومتهاى الهى، هر چند به ندرت در عرصهة گيتى ظهور كردهاند، اما تنها جلوههاى حقيقت و انسانيّت از جنبه قدرت و فرمانروايى مىباشند.
نمونه كامل اين نوع رژيم، حكومت اسلامى مدينه در نخستين سالهاى هجرت و حكومت اسلامى پنج ساله حضرت على عليه السلام بود كه توسط پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله بنياد نهاده شد. نمونه ديگر آن در عصر غيبت، حكومت جمهورى اسلامى در سرزمين ايران مىباشد.
حكومت طاغوت، كليه نظامهاى سياسى و اقتصادى هستند كه به باطل بر بشر عرضه شدهاند. حاكميت زمامداران در اين گونه جوامع، از مشروعيت و حقانيّت مبتنى بر ارزشهاى الهى برخوردار نبوده بلكه، بر عكس، تنها در راه جلب رضايت فرد يا جمع خاصى گام بر مىدارند. طاغوتيان به منزله افرادى هستند كه از هدايت الهى بىبهره و در كيد دام شيطان گرفتارند. رژيمهاى سياسى رژيمهاى سياسى حاكم بر جهان، در گذشته و حال، از اين سنخ مىباشند.
٢- رژيم خلافت و رژيم امامت خلافت و امامت، به عنوان دو شيوه گزينش رهبر و زمامدار جامعه اسلامى، پس از رحلت رسول اكرم صلى الله عليه و آله و جانشينى آن حضرت در امر حكومت، صبغه رژيم سياسى پيدانمود. «١»