«انَّ الدّينَ عِنْدَاللَّهِ الْاسْلامُ ...» «١» خداوند (با ايجاد نظام واحد جهان هستى) گواهى مى‌دهد كه معبودى جز او نيست ...
قرآن كريم در جاى ديگر مى‌فرمايد:
«وَ مَنْ يَبْتَغِ غَيْرَ اْلِاسْلامِ ديناً فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْهُ» «٢» هر كه جز دين اسلام، دين ديگرى را طلب كند و پيرو آن گردد، هرگز از وى پذيرفته نمى‌شود.
دين اسلام كاملترين دين الهى است و در زمينه مسائل اعتقادى، رفتارى، سياسى، اجتماعى و اقتصادى برنامه كامل ارائه كرده است. آيين اسلام آنچه كه براى هدايت انسان لازم بوده، تبيين كرده و به تمامى نيازهاى انسانى در ابعاد مختلف، پاسخ‌داده‌است.
رابطه دين و سياست‌ رابطه سياست و دين، رابطه جزء و كل است، دين داراى احكام و دستورهاى بسيارى مى‌باشد كه بخشى از آنها مربوط به مسائل و موضاعات سياسى است. پيامبران، يعنى آورندگان دين براى هدايت بشر، خود حكومت تشكيل داده و رهبرى سياسى امّت را بر عهده گرفتند.
امام خمينى (ره) در اين‌باره مى‌فرمايد:
اسلام دين سياست است، دينى است كه در احكام او، در مواقف او، سياست به وضوح ديده مى‌شود. «٣» امام خمينى در سخنى ديگر، اهميت مسائل سياسى در اسلام را اينگونه بيان‌مى‌كند:
مگر سياست چيست؟ روابط ما بين حاكم و ملّت، روابط ما بين حاكم با ساير حكومتها ...، جلوگيرى از مفاسدى كه هست، همه اينها سياست است. احكام سياسى اسلام، بيشتر از