سياسى اروپا شكل گرفته، بنياد دولت ملّى را فراهم ساخت؛ در حالى كه دوران قبل از آن، عصر حاكميت «فئودال» ها و حكومت «ملوك الطوايفى» «١» بود.
سيستمهاى سياسى در سير تاريخ خود، از سيستم «شهر- كشور»، «امپراتورى»، مستقل و سلطنتى به سيستم «كشورى ملّى» يا «ملّت- كشور» تبديل گرديدند. يونان باستان، نمونه‌اى از «شهر- كشور»، ايران و چين نمونه‌هاى سيستم امپراتورى، كشورهاى اروپايى بعد از قرارداد «صلح وستفاليا» «٢» به عنوان «سيستم كشور مستقل و سلطنتى» مى‌باشند. بعد از انقلاب كبير ١٧٨٩ فرانسه، «سيستم كشورى ملّى» تأسيس شد كه ملّت از اركان اساسى آن به شمار مى‌رفت. «٣» اين سيستم به جاى قدرت فئودالها و پادشاهان، براى «حاكميت ملّت» اعتبار ويژه‌اى قائل بود.
پيدايش ملّت، با مفهومى كه در دنياى معاصر با آن رو به رو هستيم، در اصل يك پديده اروپايى است. علت نخستين و بنيادى ايجاد آن نيز، مخالفت با حاكميت كليسا و فئودالها بود. انقلاب فرانسه، نقطه عطف تحول تاريخى پيدايش ملّت است؛ زيرا حكومتى بر اساس «حاكميت مردم»، پس از پيروزى انقلاب، ايجاد و ارتش ملّى جهت تحقق اهداف آن پايه‌ريزى شد. «٤» ملّت و ناسيوناليسم‌ دو مفهوم ملّت و ناسيوناليسم (ملّى‌گرايى) داراى ارتباط تنگاتنگ و پيوسته با يكديگرند. ملّت- همانگونه كه گذشت- مجموعه‌اى از افراد و آحاد انسانى است كه پيوندهاى تاريخى، فرهنگى و جغرافيايى و سياسى آنها را متحد كرده و تعلق به يك‌