مبانى علم سياست - جمالی، حسین - الصفحة ١٤٥
خلاصه فرا ملّى گرايى، آرمانى است كه با بنبست انديشه ناسيوناليسم، ظهور كرد. ناسيوناليسم (ملّىگرايى)، عامل اصلى جنگها و خونريزيهاى قرون جديد به شمار آمده، بگونهاى كه يكى از علل عمده جنگ جهانى اوّل و دوّم معرفى مىشود. بشريت قرن بيستم در اثر عواملى چند، به سوى پديده فراملّى گرايى روى آورد:
١- نيازهاى عصر ارتباطات و تكنولوژى ٢- خطرات عمومى و مسائل جهانى ٣- شكلگيرى نظام جهانى و گسترش موازين بينالمللى سازمانهاى بينالمللى و منطقهاى، نمونههايى از آرمان فراملّىگرايى مىباشند. سازمان ملل متحد، جنبش عدم تعهد، سازمان وحدت آفريقا، كنفرانس اسلامى و اتحاد اروپا، از جمله سازمانهاى فعال در صحنه بينالمللى هستند كه فراتر از مرزهاى ملّى هر كشور، به تصميمگيرى مىپردازند.
اسلام به فراملّىگرايى با نظر مثبت مىنگرد؛ زيرا ناسيوناليسم به عنوان پديدهاى متضاد با فراملّىگرايى از ديدگاه اسلام هيچ اعتبار و ارزشى ندارد. حكومت واحد جهانى عصر ظهور و امپراتورى صدر اسلام، نمونههايى از نگرش فراملّىگرايى در اسلام مىباشند.