دين در اصطلاح قرآن همان روش زندگى است كه انسان گريزى از آن ندارد. دين در نتيجه پيوندى كه ميان زندگى اجتماعى و پرستش خداى متعال داده است در همه اعمال فردى و اجتماعى براى انسان، مسؤوليت خدايى ايجاد كرده انسان را در همه حركات و سكنات خود، مسؤول خداى متعال مى‌داند. «١» جامعيت احكام دينى‌ احكام و مقررات دين، تمامى شؤون زندگى انسان را در بر مى‌گيرد و از آنجايى كه راهنمايى و هدايت انسان از جانب خداوند، همه جانبه و فراگير است، سعادت واقعى آدمى در به كار گرفتن كليه احكام و دستورات الهى است.
مسائل، احكام، اصول و مقررات در دين به سه قسمت تقسيم مى‌شود:
١- اعتقادات‌ ٢- اخلاق‌ ٣- احكام‌ انسان كمالجو و سعادت طلب از لحاظ جهان‌بينى و ايدئولوژى، صفات و اخلاقيات و نحوه زندگى و رفتار بايد در چارچوب فرمانهاى دينى عمل كند.
جامعيت دين بيانگر آن است كه مسائل مختلف سياسى، اجتماعى، اقتصادى، عبادتى، اخلاقى و ... موضوع احكام الهى مى‌باشند و دين براى هر يك از اين موضوعات، دستورها و فرمانهاى ويژه‌اى دارد. در نتيجه سياست در متن دين و مسائل دينى قرار دارد و مسائل سياسى از جمله مسائلى است كه دين نسبت به آنها اظهار نظر كرده است.
دين اسلام، برترين و كاملترين دين‌ قرآن كريم، اسلام را تنها دين مورد قبول پروردگار معرفى مى‌كند.