مبانى علم سياست
 
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص

مبانى علم سياست - جمالی، حسین - الصفحة ١٦٢

تصميم‌گيريها دارند. سازمانها و انجمنهاى صهيونيستى، صاحبان كارخانه‌هاى تسليحاتى، رسانه‌هاى خبرى و مالكان صنايع و بانكها، گروههاى فشارى هستند كه تلاش مى‌كنند دولت در راستاى خواسته‌هاى آنان حركت كند.
٥- افكار عمومى‌ افكار عمومى، تجلى عميق‌ترين خواسته‌هاى يك ملّت است. «آلفرد سووى»، افكار عمومى را چنين تعريف نمود:
افكار عمومى، ضمير باطنى يك ملّت است. افكار عمومى، اين قدرت گمنام، غالباً يك نيروى سياسى است؛ نيرويى است كه در هيچ قانون اساسى‌اى پيش‌بينى نشده است. «١» چون افكار عمومى، مجموعه نگرش و عقيده بخشى از مردم يا كل آنها مى‌باشد كه در قبال يك يا چند موضوع بيان مى‌شود، تأثير مهمى در تصميم‌گيرندگان، بويژه در مسائل فورى و «آنى» دارد. به طور مثال، جنگ طولانى آمريكا در ويتنام، موجب خشم مردم آن كشور گرديد. در تظاهراتهاى مختلف، افكار عمومى مخالفت خود را با استمرار جنگ نشان داد. سرانجام سياستمداران آمريكا، تحت فشار افكار عمومى، ناچار به پذيرش شكست در جنگ ويتنام و عقب‌نشينى از آن كشور گرديدند.
نقش افكار عمومى در تصميم‌گيريهاى سياسى، البته، به نوع رژيم سياسى بستگى دارد. حكومتهاى استبدادى كه در اساس در پرتو خشونت و سركوب، اعمال قدرت مى‌كنند، كمترين اعتنايى به افكار عمومى ندارند. بر عكس، دولتهايى كه بنيادهاى دموكراسى را در كشور رواج مى‌دهند، نمى‌توانند نسبت به افكار عمومى بى‌اعتنا باشند؛ زيرا در انتخابات دوره‌اى كه هر چند سال يكبار برگزار مى‌شود، رأى مردم موجب سقوط آنها خواهد شد.
افكار عمومى در كشورهايى كه متكى به مردم هستند، داراى نقش مؤثرى در تصميم‌گيرى مى‌باشد. هر چند، ميزان آگاهى مردم، از اهميت بسزايى برخوردار است.