موجب انحراف او از مسير فطرت مى‌شوند. «١» «بلانسيّه» «٢»، تاريخ نويس غربى مى‌گويد:
اصول و قواعد اسلام بطور كامل با فطرت انسانى همسويى داشته، هيچ گونه مقررات خلاف فطرت در آن وجود ندارد. «٣» ب- نقش قرآن كريم‌ ويژگيهاى قرآن، بلندى محتوا، جذّابيت و دلپذير بودن آن نقش به سزايى در پايدار ماندن اسلام دارد قرآن معجزه جاودانه پيامبر اكرم (ص) است، معجزه‌اى گويا، جاودانى، جهانى و روحانى. قرآن برخلاف معجزات پيامبران ديگر، نياز به معرفى ندارد، خودش به سوى خود فرا مى‌خواند، مخالفان را به مبارزه مى‌طلبد و از ميدان مبارزه پيروز بيرون مى‌آيد. «٤» قرآن يك معجزه آنى و موقّت نيست، بلكه مرز زمان و مكان را درهم شكسته است. پيداست كه هرچه رنگ زمان و مكان بر خود نگيرد تا ابد و در سراسر عالم پيش خواهد رفت. شكّى نيست يك دين جهانى و جاودانى بايد يك سند حقّانيت جهانى و جاودانى نيز در اختيار داشته باشد. به قول «مستر ويلر»، نويسنده انگليسى، بيشتر نظامها و قوانين قرآن تا زمان ما به كار رفته و تا پايان جهان هم باقى خواهد ماند. «٥» علاوه بر اين، قرآن، برخلاف معجزات پيامبران ديگر كه تنها چشم و گوش را تسخير مى‌كردند، در اعماق دل و جان انسان نفوذ كرده، افكار و عقول را در برابر خود وادار به تعظيم مى‌كند، با مغزها و انديشه‌ها و ارواح انسانها سر و كار دارد.» از اين گذشته، جامعيت و بلندى‌