احساس نياز مى‌كردند. با فعّال شدن طبقه كارگر در جنبش سوسياليستى، احزاب كمونيستى در سرتاسر قاره اروپا شكل گرفت، ولى هنوز از وحدت و انسجام كافى برخوردار نبود.
پيدايش ماركسيسم‌ در تابستان سال ١٨٧٤ گروهى از كارگران در پايتخت انگلستان- شهر لندن- جمع شدند تا در اولين كنگره اتحاديه‌هاى كارگرى شركت كنند. در جريان اين كنگره دو اقتصاددان آلمانى به نامهاى «كارل ماركس» و «فريدريش انگلس» مأموريت يافتند تا پيش نويس يك برنامه سوسياليستى را تهيه كنند. اين پيش نويس به صورت يك بيانيه تهيه شد و در زمستان همان سال با عنوان «مانيفست حزب كمونيست» در شهر لندن منتشر شد.
«مانيفست حزب كمونيست» مهمترين سند جنبش سوسياليستى در قرن نوزدهم ميلادى است. اين بيانيه كه در بر دارنده مهمترين انديشه‌هاى كارل ماركس است، در چهار بخش تنظيم شده است:
١- در بخش اول به بررسى چگونگى پيدايش نظام سرمايه‌دارى از درون نظام فئوداليزم «١» پرداخته شده است. در اين بخش ماركس توضيح مى‌دهد كه چگونه سرمايه‌داران بر زمين‌داران و مالكان بزرگ پيروز مى‌شوند، ولى در پايان، خود آنها به دست طبقه كارگر از بين مى‌روند.
٢- در بخش دوم سياستهاى مربوط به حزب كمونيست مورد بررسى قرار گرفته است. در اين بخش گفته مى‌شود كه حزب كمونيست، انقلاب كارگرى را سرعت مى‌بخشد و نظام سرمايه‌دارى را از بين مى‌برد.
٣- در بخش سوم، انديشه‌هاى سوسياليستى موجود مورد نقد و بررسى قرار مى‌گيرد و نام «سوسياليسم تخيّلى» بر آن نهاده، اين انديشه‌ها را غير علمى و غيرعملى معرفى مى‌كند. «٢»