روم باستان حمل مى‌شد. «١» فاشيسم در اصطلاح به نوعى نظام سياسى گفته مى‌شود كه در فاصله سالهاى ١٩٢٢ تا ١٩٤٣ ميلادى در كشور ايتاليا و به وسيله شخصى به نام «بنيتو موسولينى» ايجاد گرديد. اين اصطلاح براى نخستين بار به وسيله موسولينى در سال ١٩١٩ ميلادى به كار برده شد. «٢» موسولينى كه خود از سربازان جنگ جهانى اوّل بود، توانست با معرفى فاشيسم به عنوان يك نهضت جديد، از ميان طبقات متوسط جامعه و گروه زيادى از نظاميان طرفدارانى براى خود پيدا كند و سرانجام در ١٩٢٢ ميلادى قدرت سياسى را در ايتاليا به دست گيرد.
زمينه‌هاى پيدايش فاشيسم‌ الف- زمينه‌هاى اجتماعى‌ فاشيسم در جوامعى ايجاد مى‌شود كه به درجه‌اى از رشد و پيشرفت صنعتى دست يافته باشند؛ «٣» در اين جوامع مى‌توان مردم را به سه طبقه اصلى تقسيم كرد: سرمايه‌داران و صاحبان صنايع و كارخانجات، طبقه متوسط و طبقه كارگران مزدبگير. جنبش فاشيسم با دو طبقه اوّل عليه طبقه سوم متحد مى‌شود. هنگامى كه در جوامع سرمايه دارى مشكلات اقتصادى و اجتماعى بروز مى‌كند. طبقه كارگر بيش از همه زيان مى‌بيند، از اين رو زمينه براى پيوستن آنها به احزاب و گروههاى كمونيستى فراهم مى‌شود. «٤» صاحبان صنايع كه از قدرت يافتن كمونسيتها وحشت دارند، سعى مى‌كنند تا با حمايت از گروههاى فاشيستى به مبارزه با آنها بپردازند. توده مردم نيز كه در طبقه‌