انتقام از آستين عدالت به درآيد و پوزه آنان را به خاك مذلّت بمالد.
واقع آن است كه خون شهيدان مى‌جوشد و انتقام دشمنان گرفته خواهد شد. پس از پيروزى بنى‌عبّاس، كه در واقع، مرهون فداكارى‌ها و مجاهدت‌هاى حضرت سيّدالشّهدا عليه السلام و ياران نمونه‌اش و آن گاه قيام مختار و زيد عليه السلام و يحيى‌ و ديگر مجاهدان علوى بود، آفتاب قدرت بنى‌اميّه غروب نمود و آن مغروران و از خود راضيان را چنان به ذلّت و نكبت گرفتار كرد كه در تاريخ، كم سابقه است. خداوند چنان انتقامى از آنان گرفت كه تا ابد ذلّتشان دوام يافت و ديگر روى خوشى به خود نديدند.
«انَّ رَبَّكَ لَبِا لْم رْصادِ.» «١»
به يقين، پروردگار تو در كمين‌گاه [ستمگران‌] است.
آغاز خلافت عبّاسيان و نخستين سخن‌رانى سفّاح‌
آغاز خلافت ابوالعبّاس سفّاح، نخستين خليفه عبّاسى، روز جمعه سيزدهم ماه ربيع‌الاوّل ١٣٢ ه. ق بود. مردم در كوفه با وى بيعت كردند و سپس او بالاى منبر رفت و در خطبه‌اى چنين اظهار داشت:
«سپاس خداوندى را كه آيين اسلام را براى خويشتن برگزيد و آن را گرامى و بزرگ داشت و آن را براى ما اختيار و به‌وسيله آن ما را تأييد كرد و ما را اهل اسلام و پناهگاه و برپادارندگان و مدافعان و ياوران آن قرار داد و ما را به پيوند خويشاوندى با پيامبر صلى الله عليه و آله اختصاص داد، ما را از درخت وجود او رويانيد و از چشمه او مشتق ساخت. و بدين سان، كتابى فرستاد