جاى ماند؛ نظير جنگ‌هاى عبدالملك با خاندان مهلب و قيام زيد بن على عليه السلام و ديگر شورش‌هايى كه در كوفه به روزگار يوسف بن عمرو خالد قسوى و عمر بن هبيره و اميران ديگر پديد آمد و چه ظلم و درماندگى و كشته شدن‌ها و غارت اموال كه صورت نگرفت!»
اميرالمؤمنين عليه السلام سپس در ضمن آن خطبه، ظهور دولتى ديگر را، كه كنايه از دولت بنى‌عبّاس و پيروزى آنان بر بنى‌اميّه است و نيز كشته شدن سران بنى‌اميّه و اعدام اسيران آن‌ها را خبر مى‌دهند كه در آغاز انقلاب عبّاسيان به فرمان‌دهى عبداللّه بن على بن عبّاس و سفّاح، نخستين خليفه عبّاسى، صورت گرفت. «١»
خون‌خواهى شهداى عاشورا در كلام اميرالمؤمنين عليه السلام‌
در خطبه‌اى ديگر، آن حضرت از حاكميّت و جنايات بنى اميّه خبر مى‌دهد و به شهادت امام حسين عليه السلام و فاجعه عاشورا اشاره مى‌كند و آن گاه اثر مظلوميت خاندان پيامبر عليهم السلام و سپس سقوط دولت امويان را بشارت مى‌دهد؛ مى‌فرمايد:
«... دست‌هاى شما در دنيا باز است و حال آن كه دست‌هاى كسانى كه سزاوار زعامت و شايسته حكومت‌اند بسته. شمشيرهاى شما بر اهل بيت پيامبر، كه رهبران و پيشوايان واقعى‌اند، چيره و شمشيرهاى ايشان از شما بازداشته.» «٢»
اشاره امام به ماجراى عاشورا و كشته‌شدن امام حسين عليه السلام و افراد