آنان نيز توانستند از چنگ مختار بگريزند و به بصره بروند و در پناه مصعب‌بن‌زبير درآيند. «١» از جمله فراريان، شبث‌بن‌ربعى بود كه نزد ابن‌زبير رفت و همو بود كه ابن‌زبير را به قيام در مقابل مختار تحريك نمود. «٢»
سخنى در باب انتقام مختار از دشمنان‌
مختار تصميم گرفت با تمام قوا، همه‌مسبّبان حادثه عاشورا را مجازات‌كند و آنان رابه سزاى اعمال ننگين خود برساند. اين هدف اصلى مختار بود و در اين كار، تا حدى موفق گرديد. او به نيروهايش دستور داد در هر مكان و هر زمان، عاملان حادثه كربلا را يافتند به جزاى اعمالشان برسانند و به هيچ وجه، به آنان رحم نكنند. اين دستور اجرا شد و جمع كثيرى از عاملان حادثه كربلا به دست عدالت و انتقام سپرده شدند و به جزاى اعمال زشت خود رسيدند.
برخلاف شايعات امويان و بعضى گزافه‌گويى‌ها، در نهضت مختار، فقط قاتلان امام حسين عليه السلام و عاملان حادثه كربلا كيفر ديدند و در تاريخ حتّى يك مورد تعرض به زنان، كودكان و افراد بى‌گناه از سوى او مشاهده نشده است، بلكه آنچه از تاريخ به دست مى‌آيد اين است كه مختار و نيروهايش اصول انسانى و ارزش‌هاى الهى را رعايت مى‌كردند.
دينورى، مورّخ مشهور، نقل مى‌كند كه پس از كشته شدن ابن‌زياد در جنگ خازر، همسر او به اسارت سپاه مختار درآمد. اين زن اسير پيش ابراهيم [فرمانده لشكر مختار] آمد و گفت: اموال او را به غارت برده‌اند، ابراهيم گفت: چه مقدار از اموال تو غارت شده است؟ گفت: پنجاه هزار درهم. دستور داد يكصد هزار درهم به او دادند و او را همراه صد سوار به‌