بر قبر سيد شهيدان عليه السلام ازدحام نمودند، برآن حضرت و ديگر شهداى كربلا درود فرستادند و همان جا بر عزم و توبه خود ميثاق بستند و يك روز و يك شب را با آه و ناله و توبه، به دعا گذراندند و گفتند:
الّلهُمَّ ارْحَمْ حُسَيْناً، الشَّهيدُ بْنُ الشَّهيدُ، الْمَهْدِىُّ ابْنُ الْمَهْدِىُّ، الصِّدّيقُ بْنُ الصِّدّيقُ. الَّلهُمَّ انَّنا نَشْهَدُ انَّا عَلى‌ دينِهِم وَ سَبيلِهِمْ وَ اعْداءُ قاتِليهِمْ وَ اوْلِياءُ مُحبيهِمْ، الَّلهُمَّ انَّا خَذَلْنَا ابْنَ بِنْتِ نَبِيِّكَ، فَاغْفِرْلَنا ما مَضى وَ تُبْ عَلَيْنا وَ ارْحَمْ حُسَيْناً وَ اصْحابَهُ الشُّهَداءَ الصِّدّيقينَ، وَ انَّا نَشْهَدُ انَّا عَلى‌ دينِهِمْ وَ عَلى‌ ما قُتِلُوا عَلَيْهِ، وَ انْ لَمْ تَغْفِرْلَنا وَ تَرْحَمْنا لِنَكُونَّنَ مِنَ الْخَاسِرينَ.
خداوندا، حسين را مشمول رحمتت قرار ده؛ آن شهيد فرزند شهيد و هدايت شده فرزند هدايت شده وصدّيق (بسيار راستگو) فرزند صدّيق را. خداوندا، گواه باش كه ما بر دين و راه آنان هستيم و دشمنان قاتلان آنان و طرفدار دوستان آنان.
پروردگارا، ما فرزند پيامبرت را يارى نكرديم، ما را ببخش و از گذشته ما در گذر، توبه ما را بپذير و حسين و ياران و اصحاب پاكش را رحمت كن، خدايا، ما شهادت مى‌دهيم كه بر دين آنان و بر آنچه جان خود را در راه آن نهاده‌اند، مى‌باشيم. خدايا، اگر ما را نبخشى و مشمول رحمت خودنسازى، از زيان‌كارانيم.
زيارت قبر امام‌حسين عليه السلام روحيه انتقام را قوى‌تر، و عزم راسخ آنان را در هدفشان جزم‌تر كرد. «١»
توّابين پس از زيارت قبور شهيدان كربلا، از راه انبار، به طرف مرزهاى‌