بيهوده است.» دلايلى را نيز بيان مى‌دارند. «١»
٢- سخنان علّامه مامقانى (ره)
مرحوم مامقانى، استاد بزرگ علم رجال، پس از بررسى روايات مدح و ذم درباره مختار، و توجيه روايات مدح و ردّ روايات ذم، مى‌فرمايد:
... خلاصه تمام آنچه ذكر كرديم اين است كه اين مرد (مختار) مذهبش امامى و معتقد به امامت ائمه معصومين عليهم السلام بوده و قيام و حكومت او با اجازه امام عليه السلام صورت گرفته است. گرچه وثاقت او ثابت نيست، امّا او مورد مدح و ستايش است، چنان كه وى را در شمار افراد «حسان» قرار مى‌دهد. و اگر هيچ مدح و منقبتى جز طلب رحمت امام باقر عليه السلام، آن هم سه بار در يك سخن، براى او نبود، همين وى را كفايت مى‌كرد كه در زمره نيكان قرار گيرد و چه خوب گفته است مرحوم حائرى: طلب رحمت يكى از علماى شيعه براى فردى اقتضا مى‌كند كه روايت او را بپذيريم، چه رسد به طلب رحمت امام عليه السلام براى فردى.
سپس علّامه مامقانى براى تأييد سخن خود، به كلام علّامه حلّى (ره) و سيدبن‌طاووس (ره) استشهاد مى‌كند و مى‌فرمايد:
در هر صورت، ظاهر سخن علّامه نيز اعتماد بر روايت مختار است؛ زيرا تمام آن را در قسمت اوّل كتاب خود به صورت خلاصه آورده كه اين خود دليل ديگرى است بر اين كه مختار امامى مذهب بوده، چون هر كس با كتاب خلاصه علّامه آشنايى داشته باشد، مى‌داند