اهل بيت عليهم السلام مى‌كردند. تمام افرادى كه قيام كردند، نظرشان اين بود كه بايد در جامعه عدل و حق جايگزين ستم و جور گردد.
اينان مى‌گفتند: ما بر ضدّ دولت باطل قيام كرده‌ايم و مى‌خواهيم جامعه اسلامى بداند كه حقّ آل محمد عليهم السلام غصب شده است و بايد قيام كرد و دست ستمگر را كوتاه نمود و خارهايى را كه در راه دين پيدا شده بايد زدود. انقلاب‌هاى پياپى كه در بلاد و ولايات پديد آمد، موجب شد كه مردم رشد پيدا كنند وحق را عيان مشاهده نمايند. «١»
اين قيام توانست نيروهاى پراكنده شيعه را متحد سازد و زمينه همبستگى سياسى و تشكّل و سازمان دهى آنان را فراهم نمايد.
خربوطلى، دانشمند بزرگ اسلام، معتقد است: شهادت امام حسين عليه السلام در كربلا، بزرگ‌ترين حادثه تاريخى بود كه منجر به تشكّل و تبلور گروه شيعيان گرديد و سبب شد كه شيعه به عنوان يك سازمان قوى با مبادى و مكتبى سياسى و دينى مستقل، در صحنه اجتماع اسلام آن روز جلوه كند.
در حقيقت، ضعف عقيده شيعيان كوفه، سبب شكست ظاهرى قيام امام حسين عليه السلام شد، با آن كه خود مردم شهر، حضرتش را به ديارشان دعوت كرده بودند. «٢»
٤- تمايز اسلام راستين از اسلام دروغين‌
مهم‌ترين اثر قيام كربلا تفكيك اسلام راستين از اسلام دروغين بود.