پيامدهاى عاشورا - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٠٤

حصين‌بن‌نمير، جانى معروف كربلا و از مهره‌هاى مهمّ حكومت شام كه در قيام توّابين نيز از فرماندهان دشمن بود و شيعيان از او به شدّت نفرت داشتند. او به دست نيروهاى ابراهيم به هلاكت رسيد و ميمنه لشكر ابن‌زياد از هم پاشيد. قاتل حصين مردى به نام شريك‌بن‌جدير، از ياران نزديك اميرالمؤمنين عليه السلام، بود كه در جنگ صفّين، در يارى آن حضرت، رشادت‌ها از خود نشان داده و يك چشمش را از دست داده بود. در ماجراى كربلا، او در بيت‌المقدس بود و پس از شنيدن خبر شهادت امام حسين عليه السلام قسم ياد كرده بود كه انتقام خون شهدا را بگيرد. شريك توانست با قتل حصين‌بن‌نمير، شكستى بزرگ بر ارتش شام وارد كند. «١»
جنگ با شدّت تمام ادامه يافت. ابراهيم لشكر خود را تشجيع مى‌كرد و فرياد برمى‌آورد: «اى لشكريان خدا و اى پيروان حق و اى ياوران دين! بجنگيد با كسانى كه ريختن خون حسين را حلال دانسته‌اند؛ بجنگيد با فرزندان طاغيان، كه آنان نابود خواهند شد. مگر ابن زياد، اين قاتل حسين‌بن‌على عليه السلام، را نمى‌بينيد؟»
لشكر عراق شجاعانه جنگيد و شكستى تلخ بر لشكر دشمن تحميل كرد. دشمن همچون مور و ملخ در بيابان پا به فرار نهاد و ابراهيم با ضربات كشنده همانند پدرش مالك، بى امان به دشمن يورش مى‌برد.
كشته شدن ابن زياد
ابراهيم شخصاً ابن‌زياد را از نظر دور نمى‌داشت و صف‌ها را