«مختار فرمان داد كه قاتلان امام حسين عليه السلام را تعقيب كنيد و مى‌گفت: به خدا قسم، آب و خوراك بر من ناگوار است تا اين كه زمين را از لوث وجود آن ناپاكان پاك سازم.» «١»
بنابراين، عدّه‌اى به صورت گروهى و عدّه‌اى نيز فرد فرد به دست انتقام و عدالت سپرده شدند و به جزاى اعمال ننگين خود رسيدند.
الف- اعدام‌هاى دسته‌جمعى‌
كليّه كسانى را كه در روز عاشورا، با اسب بر بدن مقدس امام حسين عليه السلام و شهدا تاختند و تعدادشان ده نفر بود، دستگير كردند، دست و پايشان را بستند، از پشت بر زمين خواباندند و به زمين ميخ كردند و اسب‌ها را با نعل تازه، بر بدن‌هاى آن جانيان تاختند تا پيكر آنان در هم شكسته شد و به هلاكت رسيدند. «٢» سپس بدن‌هاى آنان را به آتش سوزاندند.
اينان عبارت بودند از: اسحاق‌بن‌حوبه، اخنس‌بن‌مرثد، حكيم‌بن‌طفيل، عمروبن‌صبيح، رجاءبن‌منقذ عبدى، سالم‌بن‌خيثمه، واحظبن‌ناعم، صالح‌بن‌وهب، هانى بن ثبيت و اسيدبن‌مالك.
ابو عمرو گويد: ما بعدها راجع به سوابق اين ده نفر بررسى كرديم و به اين نتيجه رسيديم كه همه آنان زنازاده و فرزندان نامشروع بودند. «٣»
٢٤٨ نفر از عاملان مهمّ كربلا كه در شورش كوفه دستگير شدند، همه يكى پس از ديگرى گردن زده شدند. آنان در ميان پانصد نفرى بودند كه‌