من براى اصلاح امّت جدّم قيام كرده‌ام. مى‌خواهم امر به معروف و نهى از منكر كنم.
زيد بن على عليه السلام نيز همين راه و منطق را داشت.
مردى به نام عبدالله‌بن‌مسلم مى‌گويد: با زيد عليه السلام، آهنگ زيارت خانه خدا كردم. شب كه فرا رسيد و ستارگان زيبا در آسمان چشمك مى‌زدند، زيد عليه السلام رو به من كرد و گفت: عبداللّه، آن ستاره‌ها را مى‌بينى؟ گفتم: نه.
فرمود: كسى مى‌تواند به آن دست يابد؟ گفتم: نه. فرمود:
«لَوَدَدْتُ انَّ يَدى‌ مُلْصِقَةٌ بِه ا فَاقَعُ ا لى الْأَرْضِ اوْ حَيْثُ اقَعُ فَأَتَقَطَّعُ قِطْعَةً قِطْعَةً وَ انَّ اللَّهَ اصْلَحَ بَ يْن امَّةِ مُح مَّدٍ صلى الله عليه و آله.» «١»
به خدا قسم، دوست دارم كه دستم به آن‌ها بچسبد و از آن‌جا به زمين يا به هر جايى پرتاب گردم و بدنم قطعه قطعه شود و در مقابل، خداوند بين امّت محمّد صلى الله عليه و آله را اصلاح كند.
شيخ مفيد درباره علّت قيام زيد عليه السلام مى‌فرمايد: او با شمشير قيام كرد تا امر به معروف و نهى از منكر كند و انتقام خون امام حسين عليه السلام را بگيرد. «٢»
مرحوم شهيد هم در كتاب «قواعد»، مبحث امر به معروف و نهى از منكر، قيام زيد عليه السلام را به‌عنوان نمونه ذكر مى‌كند. «٣»
و راوندى مى‌گويد: قيام او در راه امر به معروف و نهى از منكر بود. «٤»
در «وقايع‌الايّام» خيابانى آمده است: علّت ديگر، كه به آن اشاره شد،