فرستاد. با ورود نيروهاى كمكى، وضع جبهه به نفع انقلابيان تغيير كرد و دشمن به شدّت، تحت فشار قرار گرفت.
نيروهاى تحت فرمان ابراهيم هم، كه به منطقه مهمّ كناسه اعزام شده بودند، پس از اتمام حجّت ابراهيم به آن‌ها، وارد نبرد سختى شدند و در همان روز اول، شكست سختى را بر دشمن وارد ساختند و دشمن با دادن تلفات سنگين و مجروحان بسيار، شكست خورد. «١»
در جبهه ميدان سبيع، نيروهاى شباميا
پيامدهاى عاشورا ١٩٢ هفت - حرمله؛ ..... ص : ١٩١
ن نيز رسيدند وابوالقلوص، كه شيخ و بزرگ آنان بود، به نيروهايش فرمان حمله داد و با فرياد او، جنگ سختى درگرفت. شعار يا «لثارات الحسين» نيروهاى شبامى‌ها منطقه سبيع را فراگرفته بود و به شدّت، دشمن را قلع و قمع مى‌كردند.
طبرى مى‌گويد: موقعى كه نيروهاى مختار شعار «يا لثارات الحسين» سردادند، از ميان دشمنان فرياد «يا لثارات العثمان» به گوش رسيد. «٢»
در اين جنگ، نيروهاى مختار با كم‌ترين تلفات، بيش‌ترين شكست را بر دشمن وارد كردند و از سران قوم، افرادى همچون عبدالرّحمن‌بن‌سعيد، فرات‌بن‌زحر و نعمان‌صهبان و عمربن‌مخنف به هلاكت رسيدند، جمعى از سران آنان نيز همانند زهربن‌قيس و عبدالرّحمن‌بن‌مخنف مجروح شدند. شرحبيل‌بن‌بقلان هم در اثر شدّت جراحات وارده، به هلاكت رسيد.
گفتنى است فرمانده طايفه همدانيان، عبدالرّحمن‌بن‌سعيد، كشته شد