خداوند را پيش گرفتند. و خداوند ناظر اعمال آنان بو
پيامدهاى عاشورا ١٠٥ نامه فرماندار كوفه به سليمان‌بن‌صرد و پاسخ او ..... ص : ١٠٤
د و سرانجام كارشان نيز به دست او است. «وَ سَيَعْلَمُ الَّذينَ ظَلَمُوا اىَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ» «١»
(يعنى: و زود باشد كه ظالمان بدانند كجا بازگشت مى‌كنند.)
و چون برادران شما بينديشيدند و تأمّل كردند، دانستند كه خطايى بس بزرگ مرتكب شده‌اند كه از يارى امام پاك و پاكيزه باز مانده‌اند و او را در ميان دشمن تنها گذاشته و به يارى‌اش نشتافته‌اند؛ خطايى كه رهايى از آن جز با كشتن قاتلان وى يا كشته شدن خودشان و جان‌بازى‌شان قابل جبران نيست. برادران شما كوشيده‌اند، شما نيز بكوشيد و آماده انتقام شويد. براى برادرانمان وقتى معيّن كرده‌ايم كه بيايند و محلّى كه به ما بپيوندند. وقت: اول ماه ربيع الاول سال شصت و پنجم. محل ديدار: نخيله.
چنان ديديم كه شما را نيز كه پيوسته ياران و برادران و همدلان ما بوده‌ايد، به اين كار- كه چنان كه پيدا است، خدا براى برادرانتان قرار داده و مى‌خواهند به وسيله آن توبه كنند- دعوت نماييم. شما شايسته فضيلت و ثواب آن خواهيد بود و از گناهان به پيشگاه خدا توبه بريد، حتى اگر در اين كار قطع گردن‌ها باشد و كشته‌شدن فرزندان و از دست دادن اموال و هلاكت عشيره و اقوام.
بدانيد كسانى كه در مرج‌عذرا كشته شدند [حجر و ياران او]، از اين كه زنده نيستند، زيان نكرده‌اند، شهيدانند كه نزد پروردگارشان روزى مى‌برند و با صبر و جان‌بازى به پيشگاه خداوند رفته‌اند و ثواب صابران‌