نسبت به امام‌حسين و اهل‌بيت پيامبر صلى الله عليه و آله كرده بود، تبرئه مى‌كرد و آن را به گردن ديگران مى‌انداخت و همين تحوّل سبب شد كه هر چه زودتر خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله را به مدينه برگرداند.
به موجب روايتى كه طبرى آورده، يزيد در آغاز از شهادت امام‌حسين عليه السلام خوشحال گشت، ولى با پديدار شدن نتيجه و اثر آن نادم شد «١» و مى‌گفت:
با كشته شدن حسين عليه السلام، مسلمانان دشمن من شده و كينه‌ام را به دل گرفته‌اند. مردم، كه كشته شدن حسين عليه السلام را به دست من گناهى عظيم مى‌دانند، همه از نيكوكار گرفته تا بدكار، نسبت به من كينه مى‌ورزند. «٢»
چيزى نگذشت كه هيأت حاكمه اموى از خواب و خيال به در آمد و نقشه‌اى را كه موفقيت‌آميز مى‌پنداشت، به زيان خويش يافت و پس از ارزيابى نتايج حاصل شده، به اشتباه فاحش خود پى برد. تأثيرى كه تلاش خصمانه يزيد در افكار عمومى بر جاى گذاشت، بيش از همه، خود او را نگران كرده بود؛ زيرا به روشنى مى‌ديد كه حتى هواخواهان سابق دربار اموى نيز از او برگشته و نسبت به دودمان پيامبر صلى الله عليه و آله احساسات مشفقانه يافته‌اند. با اين حال، وضع عاطفى و فكرى ساير طبقات و دسته‌ها معلوم است.
برترى ش
پيامدهاى عاشورا ٥٤ اعتراض عبدالله بن عمر به يزيد ..... ص : ٥٢
يوه عقيدتى سياسى سيدالشهدا بر شيوه نظامى يزيد بر سران بنى‌اميّه پوشيده نماند؛ ديرى نگذشت كه همه فهميدند پيروزى با سيدالشهدا بوده، نه با يزيد. آثار و نتايج جهاد مرامى- سياسى امام عليه السلام با