است، جلوه گر كرده است. بهايى كه رزمندگان شيعه در تداوم خطّ سرخ انقلاب حسينى در طول تاريخ براى برافراشته داشتن اين پرچم پرافتخار داده‌اند نيز ناچيز نبوده است. در هر زمان، مبارزى سخت‌كوش از شيعه اين پرچم را بر دوش داشته است. «١»
سرانجام، قبر حسين بن على عليه السلام و ديگر شهداى كربلا به عنوان پايگاه و ميعادگاه عاشقان خدا و راهيان راه اهل بيت عليهم السلام و مجاهدان فى سبيل اللَّه درآمد.
بيشتر قيام‌هايى كه در دوره بنى‌اميّه و حتى بنى‌عباس، رخ داد زير شعار «يا لثارات الحسين» رونق و انجام گرفت. نقشه قيام و پيمان بيعت براى آن بر مزار شهيد طف منعقد مى‌شد و آن مزار مقدس پايگاه مبارزان ضدّ حاكمه و كعبه الهام آنان و ميعادگاه و پيمان‌گاهشان بود. «٢»
٦- پيروزى خون بر شمشير
قيام عاشورا نشان داد كه خون بر شمشير پيروز است و اين شعار به عنوان يك ويژگى ماندگار در تاريخ اسلام به يادگار خواهد ماند.
سيدجعفر شهيدى مى‌نويسد:
«زمان، جنايتكار است، امّا جنايت پيشه نيست؛ زمان نيز مانند تاريخ، كه خاطره زمان را نگاه مى‌دارد، جنايت مى‌كند، امّا كم‌تر جنايتى براى مكافات مى‌گذارد. اگر جنايات تاريخ در مواردى حساب نشده است،