پيامدهاى عاشورا - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٣٧

خون شهداى كربلا و امر به معروف و نهى از منكر بود «١» و در صورت پيروزى، حكومت را به «رضاى آل محمّد صلى الله عليه و آله (امام صادق عليه السلام)» تحويل مى‌داد. امام صادق عليه السلام فرمود: اگر او پيروز مى‌شد، به عهد خود وفا مى‌كرد و مى‌دانست كه با حكومت چه كند. «٢» امام هشتم نيز فرمود: زيد چيزى براى خود نمى‌خواست و مدّعى چيزى كه حقّ او نبود، براى خود نبود. او مردم را به «الرضا من آل محمّد» دعوت مى‌كرد. «٣»
آن گاه كه خبر شهادت زيد عليه السلام به امام صادق عليه السلام رسيد، بيش از همه براى او اشك ريخت و طلب رحمت كرد و از او به پاكى و عظمت ياد مى‌نمود. «٤»
شيخ مفيد گويد: زيدبن‌على عليه السلام پس از برادرش، امام باقر عليه السلام از همه افضل بود. او مردى عابد و وَرِع و فقيه و شجاع بود. «٥»
يحيى‌بن‌زيد، فرزند شهيد و قهرمان او، به متوكّل بن هارون گفت:
«مى‌خواهم از پدرم و زهد و عبادتش برايت تعريف كنم: او روزش را تا آن‌جا كه مى‌توانست، نماز مى‌خواند و شب كه فرا مى‌رسيد، خواب مختصر و سبكى داشت؛ برمى‌خاست و در دل شب به نماز مشغول مى‌شد، آن‌قدر تضرّع و خشوع در نماز داشت و اشك مى‌ريخت تا صبح مى‌دميد و پس از نماز صبح، سر به سجده مى‌گذارد و سپس به تعقيبات نماز مى‌پرداخت تا آفتاب همه جا را مى‌گرفت. آن گاه برمى‌خاست و به‌