شيخ طوسى مى‌گويد: علماى اسلام بر فضيلت و وثاقت و ورع و علم و فضل وى اتّفاق نظر دارند. «١» ايشان در كتاب فهرست نيز از عمربن‌موسى نقل مى‌كنند كه گفت: «هيچ كس را در تشخيص آيات قرآن از ناسخ و منسوخ و برگرداندن متشابه آن به محكم، همچون زيدبن‌على نديدم.» «٢»
ابن حجر، ذهبى، ابن تيميّه، هيثمى و ابن شبّه از علماى اهل سنّت، درباره مقام علمى او گفته‌اند:
«انَّهُ مِن اكابِرِ الْعُلَ ما ءِ وَ افاضِلِ اهْلِ البيتِ فِى العِلْم والفقهِ.»
زيد از بزرگان علما و فضلاى اهل‌بيت در علم و فقه است.
زيدبن‌على عليه السلام علوم خود را از سرچشمه زلال ولايت و از سه امام بزرگ و معصوم- امام سجّاد، امام باقر و امام صادق عليهم السلام گرفته بود. «٣»
زيد عليه السلام انيس كتاب خدا بود و از اين رو، لقب «حليف القرآن» داشت. «٤» او مفسرى بزرگ در علم قرآن و صاحب قرائتى خاص بود. «٥» امام صادق عليه السلام فرمودند:
«كانَ واللَّهِ اقرَءُنا لِكتابِ اللَّهِ.»
به خدا سوگند، او در ميان ما بيش از همه به قرائت قرآن اشتغال داشت. «٦»
البته مقصود امام عليه السلام در ميان بنى هاشم است، و گرنه قطعاً مقام امام‌