پيامدهاى عاشورا - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٣٣

همچنين آن حضرت براى زيد دعا مى‌كرد و مى‌فرمود:
«اللَّهُمَّ اشدُد ازْرى‌ بِزَيْدٍ» «١»
خدايا، پشت مرا به زيد قوى گردان.
مردى از اصحاب امام صادق عليه السلام با نام معلّى مى‌گويد: «خدمت امام صادق عليه السلام نشسته بوديم، ناگاه زيد وارد شده با دو دستش دو طرف در اتاق را گرفته بود. امام با لحن محبّت‌آميزى، به وى فرمودند: «عمو جان، تو را در پناه خدا قرار مى‌دهم كه همان شخصى باشى كه در كناسه به دار آويخته مى‌شود.» مادر زيد، اين سخن را شنيد و گفت: اين سخن را از روى حسد گفته است. امام فرمود: «اى كاش از روى حسد بود.» و سه بار تكرار نمود. سپس امام به سرگذشت قيام و شهادت زيد اشاره كرد و فرمود: «پدرم از جدّم، خبر داد كه فرمود: مردى از فرزندانم به نام زيد عليه السلام قيام مى‌كند، در كوفه به شهادت مى‌رسد، در كناسه او را به دار مى‌زنند، بدن او را از قبر بيرون مى‌آورند. سپس امام، بقيه حديث را، كه در عظمت مقام زيد است، بيان نمود و اضافه كرد: براى روح او، درهاى عالم بالا گشوده مى‌شود و فرشتگان آسمان از روح او شاد مى‌شوند.» «٢»