نيز به شدّت كنترل مى‌شد.
زيدبن‌على عليه السلام در دوره‌اى پا به عرصه وجود نهاد كه ملّت در بند كشيده مسلمان آن روز آرزوى فرمانده‌اى لايق از خاندان على عليه السلام را در دل داشتند. فاجعه عاشورا و كشتار مردم مدينه و آتش‌زدن كعبه و ديگر جنايات علنى حكّام اموى و رواج فساد و فحشا در دربار حكومتى بنى‌اميّه، براى مردم عقده‌اى شده بود كه جز با قيامى بزرگ و خونين و انتقامى همه‌جانبه قابل گشودن نبود.
در چنين محيطى حسّاس و پرخفقان، هنگام طلوع فجر، نور در خانه كوچك امام على‌بن‌الحسين عليه السلام در محله بنى هاشم مدينه درخشيد و ولادت نوزادى را بشارت داد. اين نور بعدها نه تنها دل‌هاى تاريك و مأيوس و بازداشت‌گاه‌ها و زندان‌ها را روشن ساخت، بلكه شعاع فروزان آن از قرون و اعصار گذشت و در تاريخ اسلام همچون مشعلى تابناك و جاويد در قلب انقلابيان مسلمان درخشيدن گرفت و راه پر فراز و نشيب نهضت‌هاى اصيل اسلامى را رهنمون گشت.
عصر امام سجاد عليه السلام و دوران ولادت زيد، عصر نهضت‌ها و خون‌خواهى‌ها و قتل و كشتارها بود. نهضت مقدّس مختار، كه صرفاً براى خون‌خواهى شهداى كربلا بود، با عنايت و اشارت حضرت سجّاد عليه السلام و قيام توّابين نيز پيش از آن، با همين انگيزه به وقوع پيوست و حتّى قيام ابن‌زبير و ديگر نهضت‌ها نيز بهانه‌اى از واقعه عاشورا داشتند. در چنين شرايطى، زيدبن‌على‌بن‌الحسين عليه السلام، قهرمان خون‌خواه شهيدان، پا به عرصه وجود نهاد.