حمله‌اى جانانه تا چادر فرمان‌دهى مصعب جلو بروند و تلفات سنگينى بر آنان وارد كنند كه ناگاه نيروهاى مهلب وارد عمل شدند. نيروهاى تازه نفس مهلب به ياران مختار حمله‌ور شدند. برخى از ياران مختار تا پاى جان مقاومت كردند و جمعى هم فرار نمودند.
خستگى مفرط نيروهاى مختار و كثرت دشمن، نيروهاى مختار را ناچار به عقب‌نشينى به داخل شهر كرد. عبدالدين عمرو نهدى، از فرماندهان شجاع لشكر مختار، مردانه جنگيد و فرياد زد: «خدايا، من بر همان عقيده‌ام كه در جنگ صفين در كنار اميرالمؤمنين جنگيدم. من از كار اينان (فراريان) و از كار لشكر مصعب بيزارم.» او مردانه خود را به قلب دشمن زد و با يك گروه پنجاه نفرى، بى‌مهابا به دشمن حمله بردند. هدف اصلى آنان كشتن محمّدبن‌اشعث و فراريان و ضدّ انقلاب كوفه بود. آنان موفّق شدند محمّدبن‌اشعث را، كه از عوامل مهم فاجعه كربلا بود، به هلاكت برسانند و خود آن‌قدر جنگيدند تا همه به شهادت رسيدند.
جمعى از نيروهاى مختار به نزد او آمدند و پيشنهاد كردند كه چون ما ناچار به هزيمت شده‌ايم، خوب است به شهر بازگرديم و در دارالاماره به مقاومت بپردازيم. مختار هم وقتى وضع را چنين ديد، به باقى‌مانده نيروها دستور عقب‌نشينى داد. آنان وارد شهر شدند و مختار و جمعى از ياران در دارالاماره موضع گرفتند.
آن شب هولناك گذشت و فرداى آن روز نيروهاى مصعب به طرف شهر هجوم آوردند و ياران مختار در مراكز حساس شهر با آن كه نسبت به دشمن كم‌تر بودند، به مقاومت پرداختند. تمامى نيروهاى مختار، كه قريب شش هزار نفر بودند، سخت مقاومت مى‌كردند.