در شورش كوفه بر ضدّ مختار دستگير شدند.
شمربن‌ذى‌الجوشن در روز عاشورا شترى را كه مخصوص سوارشدن امام حسين عليه السلام بود، به‌عنوان غنيمت گرفت و به كوفه آورد و به شكرانه قتل فرزند پيامبر صلى الله عليه و آله آن شتر را نحر كرد و گوشتش را بين دشمنان اهل‌بيت در كوفه تقسيم نمود. مختار دستور داد تمام خانه‌هايى را كه آن گوشت وارد آن شده بود و افرادى را كه دانسته از آن گوشت خورده‌اند، شناسايى كنند. كليّه آن خانه‌ها را ويران كرد و كسانى را كه از آن گوشت خورده بودند اعدام نمود. «١»
ب- اعدام سران كوفه‌
سران كوفه كه به خون‌خواهى عاشورا كشته شدند عبارت بودند از:
يك- عمربن‌سعد؛
او فرمانده كل نيروهاى يزيد در كربلا و از جمله كسانى بود كه نامش در سياهه قصاص‌شوندگان قرار داشت. او پيش از دست‌گيرى به سراغ مختار آمد و خود را معرّفى كرد و با شروطى امان‌نامه گرفت. امّا پس از كشتار قاتلان امام حسين عليه السلام در كوفه، نامه‌اى از محمّد حنفيّه به مختار رسيد مبنى بر اين كه حساب عمربن‌سعد را برسد. مختار ديد بعضى از شروط امان توسّط عمرسعد نقض شده است. به همين بهانه، او را احضار كرد. او ابتدا قصد فرار داشت امّا برايش ميسّر نشد.
همين بهانه مختار را در كشتن او مصمّم ساخت.
او در مقابل ابو عمرو، رئيس شهربانى مختار مقاومت كرد تا امان بگيرد امّا ا و را امان نداد. آن قدر بر پيكر او شمشير زدند تا كشته شد و سر