مختار در مسير بازار و اطراف مسجد اعظم كوفه، از نيروها سان ديد و به ابراهيم اشتر گفت: «ابراهيم، عمده نيروهاى دشمن در دو منطقه و تحت پوشش دو طايفه مهم قرار گرفته‌اند: طايفه مضرى‌ها و طايفه يمانى‌ها. تو به سوى مضرى‌ها برو كه در منطقه كناسه مستقر هستند، من هم به سوى يمانى‌ها مى‌روم كه در ميدان سبيع موضع گرفته‌اند. فرمان‌دهى طايفه مضرى‌ها به عهده شبث‌بن‌ربعى و ابن‌عمير است و فرمان‌دهى طايفه يمانى‌ها به عهده عبدالرّحمن‌بن‌مخنف و ابن اشعث است.»
مختار يك گردان را به فرمان‌دهى احمربن‌شميط و گردانى ديگر را به فرمان‌دهى عبداللّه‌بن‌كامل- كه اين دو از افسران رشيد انقلاب بودند- سپرد و به آنان دستور داد از مسيرهاى گوناگون بروند تا در ميدان سبيع با دشمن روبه‌رو شوند.
نيروهاى مختار در ميدان سبيع، با دشمن مواجه شدند؛ در يك طرف، شيعيان خالص و طالبان خون امام حسين عليه السلام و در طرف ديگر، اشراف مغرور و اشرار منافق كوفه، كه عمدتاً از عوامل فاجعه كربلا بودند، در مقابل هم صف‌آرايى كردند.
ابوخباب، از شاهدان عينى اين جنگ، مى‌گويد: جنگ شديدى بين دو طرف درگرفت و آن روز هر دو طرف با شدّت و مقاومت با هم مى‌جنگيدند و شورشيان مقاومت سختى از خود نشان دادند. وضع گردان ابن كامل در موقعيّت خوبى نبود و گردان تحت امر احمدبن‌شميط هم به شدّت تحت فشار دشمن واقع شدند. مختار از اوضاع با خبر شد و عبداللّه‌بن‌فراد را با نيروهايى تازه نفس به كمك ابن‌كامل فرستاد و به او توصيه‌هايى نمود، چهارصد نيروى تازه نفس را نيز به كمك ابن شميط