پيامدهاى عاشورا - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٧٤

مشاوران مختار او را از اين كار منصرف كردند و گفتند: او مسلك عثمانى دارد و حضرت على عليه السلام او را از قضاوت عزل كرد. «١»
گويند: اميرالمؤمنين عليه السلام به سبب قضاوت غلطى كه از شريح سر زده و كارهاى خلافى كه كرده بود، تصميم داشت او را به ماينقا تبعيد كند تا بين يهود قضاوت نمايد، «٢» ولى با شهادت اميرالمؤمنين عليه السلام، اين كار عملى نشد.
مختار بعداً كه اين خبر را شنيد، شريح را به آن‌جا تبعيد كرد. «٣»
سرانجام، مختار، عبدالله‌بن‌مالك طائى را به منصب قضاوت منصوب كرد.
ج- دشمنان مختار
١- جبهه حكومت مركزى شام به رهبرى اموى‌ها و فرماندهى ابن زياد؛ اين جبهه از نظر نيرو و كثرت ارتش، بسيار قوى بود.
٢- جبهه عبداللّه‌بن‌زبير به رهبرى مصعب، فرماندار بصره و برادر عبداللّه زبير؛
٣- جبهه ضدّ انقلاب داخلى در كوفه به سركردگى قاتلان امام حسين عليه السلام مانند عمرسعد، شمر، خولى، ابن‌اشعث، سنان‌بن‌انس، شبث و ساير منافقان كوفه كه خطر اين جبهه بيش از دو جبهه ديگر بود.
مختار تصميم گرفت براى ثبات‌بخشيدن به حكومت خود، ابتدا شهر كوفه را پاك‌سازى و از لوث قاتلان امام حسين عليه السلام و مسبّبان فاجعه عاشورا