تصميم سران كوفه‌
عبدالرحمن‌بن‌شريح مى‌گويد: جمعى از سران شيعه در خانه سعدبن‌ابى‌سعر حنفى، كه از چهره‌هاى برجسته شيعه بود، جلسه‌اى تشكيل دادند كه بزرگانى همچون سعيدبن منقذ ثورى، اسودبن‌جراد كندى و قوامةبن‌مالك جشمى در ميان آنان ديده مى‌شدند.
عبدالرحمن، كه از بزرگان كوفه بود، در آن جلسه چنين گفت: «مختار مى‌خواهد قيام كند. و ما را به همكارى و يارى خويش دعوت نموده و ما هم بيعت او را پذيرفته‌ايم، ولى نمى‌دانيم كه واقعاً او از طرف ابن‌حنفيّه مأموريت دارد يا خودش اين چنين تصميم گرفته است.» او پيشنهاد داد جمعى از سران شيعه به حجاز بروند و با اهل‌بيت پيامبر و بازماندگان امام‌حسين عليه السلام به ويژه محمد حنفيّه، ديدار كنند تا قضيّه روشن شود. آن جمع پيشنهاد را پذيرفتند وتصميم گرفتند به حجاز بروند وسرپرستى اين گروه به عهده عبدالرحمن‌بن‌شريح باشد. آنان به مدينه آمدند و به ملاقات محمد حنفيّه رفتند.
محمّد علّت آمدن آنان را جويا شد. محمّدبن‌جراد گفت: «علت شرف‌يابى ما به نزد شما كار مهمّى است كه ...» محمّد پرسيد: «سرّى است يا علنى؟» گفتند: سرّى ومحرمانه است.
گفت: «كمى صبر كنيد.» آن‌گاه آنان را به اتاق خلوت برد و گفت: حالا بگوييد.
عبدالرحمن گفت:
شما خاندانى هستيد كه خداوند بر ديگران برترى و فضيلت داده و حقّ شما را بر