بوده است.» «١»
شيخ ابوعلى، رجالى بزرگ، در منتهى المقال نوشته است: «علّت اين‌كه در قيام مختار كمتر نام امام عليه السلام مطرح شد، حفظ جان ايشان بود.» «٢»
پس مى‌توان با اطمينان گفت كه قيام مختار، اين خون‌خواه بزرگ عاشورا، به رهبرى محمد حنفيّه و با اذن و رضاى امام معصوم عليه السلام بوده است.
ارتش مختار
اكثر قريب به اتّفاق ياران و هواداران و لشكريان مختار از مردم مستمند و محروم جامعه بودند. آنان شيعيان خالص اميرالمؤمنين عليه السلام بودند و تنها در زمان حكومت حضرت على عليه السلام طعم عدالت و رفع تبعيض نژادى را، كه فقط شعار خلفاى پيش از اميرالمؤمنين عليه السلام و امويان بود- چشيدند. بر اساس مدارك معتبر تاريخى، بدنه لشكر مختار را ايرانيان و محرومان جامعه عراق تشكيل مى‌دادند؛ زيرا مختار سياست تبعيض نژادى امويان را لغو كرد و مردم را به سيره اميرالمؤمنين عليه السلام دعوت نمود.
علّامه محمد مهدى شمس الدين مى‌گويد: انصافاً مختار پس از پيروزى، شيوه عدالت و انصاف را در پيش گرفت و نظام طبقاتى و تبعيض نژادى را، كه از زمان عمر- خليفه دوم- باقى مانده بود، ملغى‌ كرد. طبقه محروم جامعه- يعنى: موالى و ايرانيان- را كه تا آن روز بر اساس سيره‌