وسيع و آزاد بجنگيد؛ چون دشمن بسيار است و شما نسبت به آنان اندك هستيد. هرگز در مقابل آنان صف نكشيد كه آن‌ها شما را بر زمين خواهندافكند و شكست خواهندداد. دشمن نيروى پياده زيادى دارد كه سواره‌ها، آنان را پشتيبانى مى‌كنند، در حالى كه من در ميان شما لشكر پياده‌اى نمى‌بينم. شما به شكل نا منظم (پارتيزانى) و جنگ و گريز در ميان ديوارها و تپّه‌ها و موانع به آنان حمله‌ور شويد و سواران خود را بر ميمنه و ميسره آن‌ها مسلّط سازيد و هر دسته، دسته ديگر را پشتيبانى كند و با شيوه دقيق نظامى، دشمن را خسته كنيد و از پاى در آوريد.» او توصيه‌هاى زياد ديگرى نيز درباره نحوه جنگ به آنان نمود. «١»
آن‌گاه زفر با آنان خداحافظى كرد و براى پيروزى آنان دعا خواند و آن‌ها براى او دعا كردند و بسيار تشكّر نمودند. او به قلعه خود بازگشت و لشكر به طرف عين‌الورده حركت نمود.
توابين در غرب عين‌الورده اردو زدند و پنج روز استراحت كردند تا طلايه لشكر دشمن به آنان رسيد. «٢»
مصاف با لشكر ابن زياد
لشكر شاميان به فرمان‌دهى ابن‌زياد به طرف اردوگاه توابين، كه در غرب عين‌الورده بود، پيش رفتند و در موضعى كه فاصله آنان تا عين‌الورده يك روز راه بود، اردو زدند.
سليمان برخاست و براى لشكر خود سخن‌رانى مهمىّ ايراد كرد و آنان‌